ေလာကဓံ

ဘယ္လို ဒုကၡပဲျဖစ္ျဖစ္
တစ္ခုပဲ မွတ္လိုက္....
အဲဒါ ဘ၀အတြက္
ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့
အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခုဆိုတာ...
စိတ္ဓါတ္လား
က်ေကာင္းက်သြားႏိုင္တယ္...
စိတ္မပ်က္ဖို႔ပဲလိုတယ္.....
ေတြ႕လား...
ငါ့မာန
ဟိုးအေ၀းမိုးေကာင္းကင္ဆီကို
ေမာ္ၾကည့္ေနတာ....
ငါ့မ်က္လံုးေတြကေတာ့
ငါ့ထက္နိမ့္က်သူေတြကို
ငံု႔ၾကည့္ေနမိတယ္....
ဒါႏွိမ္ဖို႔မဟုတ္ခဲ့ဘူး..
ငါ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔
ၾကည့္ခဲ့လို႔
ဘယ္လုလူမ်ိဳးကိုမွ မတိုက္ခိုက္ခဲ့တာ....
အမွားမလုပ္ခဲ့ရင္ေပါ့....

ကိုယ္တိုင္ မွားခဲ့ဖူးေတာ့
မွားတဲ့လူအေပၚေတာင္
အျပစ္အရင္မျမင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး...

ဘာေၾကာင့္မွားလဲ
ငါအရင္ အေျဖရွာၿပီးမွ
တုန္႔ျပန္မႈကို ေပးခဲ့တာပါ....
ခုတစ္ခါ ငါမွားျပန္ေတာ့....
တုန္႔ျပန္မႈက
ရက္စက္
ဒါေပမဲ့
ငါမမႈပဲ
ဆက္ေလွ်ာက္ရမဲ့လမ္းက
ေကြ႕ေကာက္ေကာင္း
ေကြ႕ေကာက္ဦးမယ္....

 

မာန္